 |
| Laaghangend fruit |
Besturen in
achterkamertjes
In de jaren 80 van de vorige eeuw was het allemaal nog
overzichtelijk. Ook in de politiek. Er was een regering met een dichtgetimmerd
regeerakkoord. En de politiek partijen die niet die regering vormden, waren de
oppositie. De regering had een meerderheid in Tweede en Eerste Kamer: wat de regeringspartijen
wilden, gebeurde.
In de regel; op misschien een enkele uitzondering na.
En gedoe in de coalitie werd gewoon in achterkamertjes
opgelost. Doordat er vooraf niet-openbaar werd overlegd, stond de uitkomst van
een Kamerdebat bij voorbaat vast.
En gedoe met de oppositie? Dat was een debat voor de bühne.
Omdat de conclusie al vaststond werd debatteren meer een schijnvertoning.
Het was niet ideaal, maar Nederland werd op deze manier
goed bestuurd.
Maar het moest anders. Transparanter. Opener. Dualistischer.
En kijk nu eens wat daar van gekomen is. Slecht bestuur.
Slecht bestuur
Na het eerste gedoogkabinet van Rutte was Nederland er
wel klaar mee. Klaar met het gedogen. Geen SGP-er meer op de achterbank van de
minister-president om de steun in de Eerste Kamer veilig te stellen. Geen uitruil
van het drooghouden van de Hedwigepolder met steun van een Zeeuws Statenlid bij
de verkiezingen van een nieuwe Eerste Kamer.
Het gedoog-experiment was mislukt. Slecht bestuur.
Maar VVD en PvdA besloten vorig jaar anders. Weer kwam er
een kabinet dat niet kon rekenen op een meerderheid in de Kamers der Staten Generaal
en dus gedoogd zou moeten worden. In de Eerste Kamer dit keer. De
regeringspartijen hadden daar samen 30 zetels; een tekort van maar liefst acht
senaatzetels. Grootste onduidelijkheid was echter welke partij de gedoger was.
Geen, blijkt nu. Slecht bestuur.
… en dus worden er allerlei deelakkoorden gesloten. Als
voorbeeld het Sociaal Akkoord; waarbij de regering er achteloos van uitgaat dat
een handje vol werkgeversbestuurders en vakbondsleiders meer invloed moeten hebben
dan de – door ons allen gekozen – volksvertegenwoordigers.
… en komen er onderzoeken. Als voorbeeld het
schaliegasdossier. Bijna twee jaar na de aankondiging van een onderzoek komt ingenieursbureau Witteveen+Bos eind
augustus 2013 met hun rapport. Maar dit kabinet stelt met het grootste gemak
een besluit over schaliegasboring uit en er komt een anderhalf-jaar-durend
onderzoek naar alle locaties in Nederland waar proefboringen naar schaliegas
kunnen plaatsvinden.
… en wordt er eindeloos onderhandeld over details en
deelonderwerpen in nog meer commissies, bespreekrondes, overleggroepen, vergaderingen,
etc. Als voorbeeld onderhandelt dit kabinet met enkele oppositiepartijen over
aanpassingen van het kabinetsbeleid in ruil voor hun steun in de Eerste Kamer.
In achterkamertjes.
Maar geregeerd wordt er nauwelijks. Slecht bestuur.
Onbestuurbaar in
achterkamertjes
Gevolg? Dit VVD-PvdA-kabinet heronderhandelt de gesloten
akkoorden in achterkamertjes én maakt Nederland onbestuurbaar.
Gevolg? Momenteel geeft volgens TNS NIPO nog maar 18% van
de Nederlanders aan vertrouwen te hebben in de regering. En het Sociaal en Cultureel
Planbureau schrijft: “de doorsnee Nederlander vindt tevens dat het eerder de
verkeerde dan de goede kant op gaat”.
Dus? Natuurlijk moeten we niet terug naar de jaren 80 van
de vorige eeuw. En toch moeten we heel snel de huidige politieke chaos achter
ons laten. De oplossing is simpel: een meerderheidsregering dat de problemen
oplost. Met visie en daadkracht.
Dat is goed voor het vertrouwen in ons politieke systeem.
Dat is goed voor het vertrouwen in onze economie. Dat is goed voor ons
vertrouwen in Nederland.
Met groet,
Bert Sonneveld
Econoom | Europa | CDA-lid
Reacties
Een reactie posten