Brussel bedreigt onze pensioenen, Brussel moet test
zuinige auto snel regelen, Brussel heeft een fout gemaakt met
reddingsplan voor Cyprus, Brussel geeft honderden miljoenen euro’s
voor gehoor Poolse koeien, Brussel maakt onze hypotheken duur, Brussel pakt uw
porno af, Brusselse ‘ongekozen bureaucraten’ regeren Nederland, Brussel moet
een Europees register voor mensen en bedrijven maken die al zijn veroordeeld
voor voedselfraude, Brussel had vandaag sombere cijfers over Europa en
Nederland, Brussel legt bonussen bankiers aan banden, en zelfs: Brussel met
Fyra niet bereikbaar.
Zo maar een greep uit nieuwsberichten van de afgelopen
tijd.
Kortom Brussel lijkt overal de schuld van te krijgen. De Nederlandse
regering, journalisten en opiniemakers wijzen naar Brussel alsof wij daar
volledig buiten staan en niets in te brengen hebben.
Zou Brussel ooit zo in ons woordenboek komen?
Ik hoop het niet.
In mijn column van vorige week heb ik – voor onze Tweede
Kamerleden – de verschillende politieke Europese instellingen op een rijtje
gezet. Omdat ik opmerkingen kreeg over ‘zij in Brussel’ ga ik vandaag in op hoe
Europa besluiten neemt.
De Europese Unie doet namelijk heel veel om Europeanen –
en dus zeker ook Nederlanders – te betrekken bij het tot stand komen van
besluiten. Als indiener van nieuwe initiatieven gaat de Commissie na wat de
gevolgen voor economie, samenleving en milieu zijn. Ze raadpleegt ook
belanghebbenden, zoals onafhankelijke organisaties, lokale overheden en vertegenwoordigers
van de industrie en het maatschappelijk middenveld; of indien nodig advies van deskundigengroepen.
Burgers, bedrijven en organisaties kunnen aan de
raadpleging deelnemen via de website Openbare raadplegingen. En onze Tweede
Kamer kan formeel hun eventuele bedenkingen kenbaar maken, als zij vinden dat
een bepaalde zaak beter door de lidstaten zelf kan worden geregeld.
Het Europees Parlement (met Nederlandse Europarlementariërs)
en de Raad (met altijd een Nederlandse minister) buigen zich over de
voorstellen van de Commissie en kunnen met wijzigingsvoorstellen (amendementen)
komen. Soms zijn er meerdere behandelingen nodig. Het Parlement kan het
voorstel tegenhouden als er geen overeenstemming met de Raad wordt bereikt. Als Parlement en Raad een compromis bereiken,
wordt het voorstel goedgekeurd.
Dit is een verkorte versie. Wat opvalt, is hoeveel
mensen, organisaties en politici betrokken zijn voordat er een besluit valt.
Het democratisch gehalte is hoog.
Maar blijkbaar blijven er mensen die het – na een
uitgebreid democratisch proces – niet eens zijn met de uitkomst of met een
besluit. Zij willen hun tegenstem laten horen. En geven ‘Brussel’ de schuld.
Maar weten dat zij nat gaan als zij één Europese instelling zouden
beschuldigen. Daarom dat ge-Brussel.
Ik hoop dat je dit de komende tijd realiseert als je een nieuwsbericht op opiniestuk leest met ‘Brussel’ in de titel. Als jij en ik - wij dus - dat doen, dan zal Brussel nooit als 'tekortkoming of verkeerde daad' in ons woordenboek komen.
Groet,
Bert Sonneveld
Politiek columnist, Europa-expert en CDA-lid
Reacties
Een reactie posten