 |
| Zuidbuurt |
Hij is weg. Vandaag heb ik mijn brief verstuurd. Niet
voor niets schrijf ik al geruime tijd deze columnreeks ‘Van Bussum naar Brussel’.
Ik wil na de verkiezingen van 22 mei 2014 het Europees Parlement in. Namens
jou.
Nederlands geluid
Ik wil zaken omdraaien: minder de nadruk leggen op het
uitleggen van wat er in ‘Brussel’ gebeurd en meer het Nederlandse geluid in de
Europese Unie laten horen. Wij zijn een van de founding fathers en hadden
altijd grote invloed. Dat zijn we kwijtgeraakt. Ik ben er van overtuigd dat ons
land weer meer de regie kan voeren en ik wil daar graag aan bijdragen.
Ik zeg niet ‘ja’, ik zeg geen ‘nee’. Ik wil een beter
Europa.
‘Beter Europa’ is geen loze kreet. Ik vind dat wij –
vanuit Nederland en met de EVP-fractie – veel kunnen verbeteren aan wat er in
de Europese instituties gebeurt en is gebeurd. De eurocrisis bewijst dat er
zaken onvoldoende helder zijn vastgelegd. Afgelopen mei heeft oud
minister-president Ruud Lubbers publiekelijk gezegd dat het Verdrag van Maastricht
het meest haalbare was en dat de onvolkomenheden uit het verleden snel hersteld
moeten worden. Daar ben ik het mee eens.
Nederlandse campagne
Het CDA dient een Nederlandse campagne te gaan voeren. Op
22 mei 2014 worden er namelijk uit Nederlandse politieke partijen 26
Nederlandse volksvertegenwoordigers gekozen, die Nederlandse belangen
behartigen.
De laatste jaren heeft ‘Europa’ veel gedaan voor de euro,
banken en schulden van landen. Dat is – met alle respect – ‘maar’ geld. Echte
problemen ervaren mensen als zij geen werk hebben. Op dit moment zijn er 26
miljoen Europeanen werkloos; inclusief veel Nederlanders.
Zeker met het opengaan van de grenzen voor Bulgaarse en
Roemeense werknemers per 1 januari 2014 wil ik ons CDA-antwoord klaar hebben.
Het bestaande geld voor Europese regio’s moet naar arbeidsintensieve projecten
in regio’s met hoge werkloosheid; voor werk voor de bevolking in die regio. Zij
moeten geen olijven exporteren, maar dat eerst verwerken tot half – en beter
nog eind – fabricaten.
Tevens kunnen wij in Nederland geen obscure constructies
accepteren met lagere lonen dan de cao-lonen en net zo min met ontduiking van
sociale premies. Vraag en aanbod op de arbeidsmarkt moeten beter matchen zodat
de Nederlandse taal weer aan het bed wordt gesproken en meer ‘eigen’ techneuten
in de Eemshaven werken.
Nederlandse verantwoordelijkheden
Subsidiariteit in Europa betekent dat wij alleen die
verantwoordelijkheden naar ‘Brussel’ overhevelen die we beter samen met andere
landen kunnen aanpakken. Als aan zo’n overheveling van bevoegdheden geen
toegevoegde waarde zit, moeten we het niet doen (of terugdraaien).
Het gaat niet alleen om welke zaken wel of niet, maar ook
over de gedetailleerdheid van ‘Brussel’. Slechte voorbeelden van de laatste
tijd zijn olijfolieflesjes, babyfoto’s op melkpoeder en schoolfruit.
De Europese Unie moet zich vooral richten op het
vergroten van de taart en minder op de verdeling ervan.
Nederlandse
burgers
De afstand tussen ‘Brussel’ en haar Europese – en de
Nederlandse – burger is groot. Het draagvlak neemt af. Ik wil helpen om deze
afstand te verkleinen door ‘Europa’ in een positief daglicht geplaatst te
krijgen.
‘Wij zijn Europa’ is mijn vertaling van de Europese
Volkspartij. En soms klinkt het beter in het Engels: ‘we are the people’ is
equal to the European People’s Party. Het zijn geen instituties of
ver-weg-bestuurders. De Europese burgers – wij dus – maken dit continent.
Nederlandse
kandidaat
Ik voel mij gesteund door de velen die mij afgelopen
weken hebben aangeraden om me verkiesbaar te stellen voor het CDA bij de
Europese verkiezingen.
Ook ben ik blij met de steun van vier provinciale
CDA-afdelingen, het CDAV in Noord-Holland, oud-ministers, oud-parlementariërs
en vierentwintig plaatselijke CDA-afdelingen.
Maar belangrijker nog dan steun binnen onze partij, is
draagvlak bij kiezers. Ook daar krijg ik goede feedback op. Daar dank ik jou voor. En ik hoop op nog meer en blijvende steun. Doe jij mee?
Bert Sonneveld
Econoom | Europa | CDA-lid
Reacties
Een reactie posten