Tweesprong

Siciliaanse zoutwinning - 4

Het CDA staat op een tweesprong.

Ruim een jaar geleden heeft Nederland voor een nieuwe Tweede Kamer gestemd en is er een minderheidskabinet van VVD en PvdA geformeerd. Het CDA voert oppositie. En deze herfst zal het CDA duidelijke keuzes moeten maken.

Ik noem er drie.

Verder nivelleren of extra banen, banen, banen.

Het kabinetsbeleid is – zoals we inmiddels allemaal weten – de resultante van een kaartspel. De PvdA koos voor nivelleren. De VVD koos voor een tekort van maximaal 3%. Gevolg is een kabinetsbeleid van nivellering en lastenverzwaring.

En dat terwijl Nederland al in de top 7 staat van meest genivelleerde landen in de wereld. Juist meer werken moet meer gaan lonen. Wat dat betreft is de vlaktaks uit het CDA-verkiezingsprogramma veel beter. Weg met allerlei aftrekposten. Voor iedere euro die iemand extra verdiend houdt hij of zij 65 cent over. Geen armoedeval. Geen ontmoediging van parttimers om meer te werken. Neen, een stimulans voor alle Nederlanders om meer te werken en te ondernemen.

De BTW steeg van 19% naar 21%. Verhoging van de energiebelasting en de opslag duurzame energie. Meer dan verdubbeling van de assurantiebelasting (van 9,5% naar 21%). Verhuurdersbelasting die linea recta doorberekend wordt in huurverhogingen – en dus lastenverzwaring. Verhoging eigen risico zorgverzekering. In stappen schrappen van de algemene heffingskorting. Versobering – ander woord voor verlaging – van kindregelingen. Versobering (weer) van huurtoeslag, zorgtoeslag, de ouderenkorting en het kindgebonden budget. Schrappen belastingvoordelen kleine ondernemers.

Kortom – zoals steeds vaker te lezen is: ‘Mark Rutte is de koning van de lastenverzwaring’.

Het grootste probleem in Nederland is de explosieve groei van de werkloosheid. Volgend jaar zullen er 750.000 werklozen zijn. Dus moeten er banen komen. Banen boven bijstand.

Blij ben ik met de stellingname van Sybrand Buma: "Geen verdere lastenverzwaringen of banenverslindende nivellering meer. Dus een beleid dat ruimte geeft voor structureel economisch en financieel herstel".

Zo die keuze is gemaakt.

Pensioenplan of kabinet in problemen

Dit VVD-PvdA-kabinet wil de jaarlijkse pensioenopbouw verlagen van 2,25 procent naar 1,85 procent en hoopt dat de pensioenfondsen hun premies dan ook naar beneden bijstellen.

De Raad van State is vernietigend over dit kabinetsplan omdat het niet of nauwelijks leidt tot betere pensioenopbouw, terwijl de uitvoeringskosten zeer hoog zijn. In de Tweede Kamer kreeg dit pensioenplan alleen de steun van coalitiepartijen PvdA en VVD. Alle andere partijen waren tegen.

Het wetsvoorstel moet het kabinet 3 miljard euro opleveren. Dit lijkt het enige argument van het kabinet. Zwak.

En nu wordt de Eerste Kamerfractie van het CDA gevraagd om de coalitie aan een meerderheid te helpen.

Er zijn CDA-leden die onze senatoren smeken het land niet in politieke crisis te storten en dit kabinet overeind te houden. Die oproep past ook goed bij een bestuurderspartij. Wij nemen de verantwoordelijkheid voor Nederland.

Maar verantwoordelijkheid nemen betekent ook om geen slechte wetten aan te nemen; niet ondanks alles. De CDA-leden zijn in een resolutie op het juni-congres duidelijk geweest. Het partijbestuur heeft een positief pre-advies gegeven (dus was tegen de verlaging van de jaarlijkse pensioenopbouw). Plus de Tweede Kamerfractie stemde tegen.

Dit pensioenplan is slecht en heeft geen steun binnen het CDA. Daarom vind ik dat onze CDA-senatoren tegen moeten stemmen.

Met deze keuze zal het wel goed komen.

Ietwat eurofiele koers of een euro-kritische weg

Ook voor Europa dient het CDA een heldere keuze te maken.

Blijven we een onduidelijke en ietwat eurofiele koers varen of slaan we de euro-kritische weg in? Die kritische weg lijkt onze Tweede Kamerfractie al te volgen en is te lezen in mijn tienpuntenplan voor een beter Europa.

We hebben de Europese Unie namelijk niet nodig voor onze pensioenen, kleine aanbestedingen, cookiewetgeving en vrouwenquota. Europa moet ook regels, richtlijnen en bevoegdheden teruggeven aan de landen. Subsidiariteit – een voor het CDA zeer belangrijk uitgangspunt – is leidend. Een procedure voor het intrekken van richtlijnen dient bij de volgende verdragswijziging te worden ingevoerd.

Ook moeten we stoppen met vergaderen in Straatsburg. En – tot 2020 – geen nieuwe landen toe laten treden tot de Europese Unie en de Eurozone. Reden is dat beiden daar zelf niet aan toe zijn.

De EU moet stoppen met de toetredingsonderhandelingen met Turkije vanwege de ontwikkelingen in dat land. In plaats daarvan is een strategisch handelsalliantie met Turkije wel wenselijk, vanwege het belang voor Europa en Nederland.

Deze keuze zal het CDA de komende maanden maken.

Groet,

Bert Sonneveld

Econoom | Europa | CDA-lid