Bert Sonneveld

Een week geleden waren de verkiezingen voor een nieuwe Tweede Kamer. De naar de flanken opgeschoven VVD en PvdA groeiden sterk ten koste van de echte flanken van respectievelijk PVV en SP. Het politieke midden van CDA en D66 bleef leger dan ooit. Het CDA heeft een all-time-low behaald: 13 zetels. Een historisch perspectief. Terug naar 50 jaar geleden; 1963. Het CDA bestond nog uit drie afzonderlijke partijen: KVP, ARP en CHU. De CHU had in dat jaar – net zoals het CDA nu ook – 13 zetels. Ook de ARP had er toen 13. De KVP kreeg bij deze verkiezingen 50 zetels. Bij elkaar dus 76 zetels in de Tweede Kamer; oftewel een meerderheid. Het CDA nu is dus even groot – beter gezegd even klein – als de kleinste van de drie voorgangers van de partij. Drama. Hoe komt dit? En belangrijker hoe komt het weer goed? Het CDA komt met een commissie om dat te onderzoeken. Hier is alvast mijn analyse en enkele oplossingen. Inhoud Wij, CDA-ers, vinden de inhoud het allerbelangrijkst....

Nederland heeft afgelopen woensdag gekozen. Een kwart koos voor Mark Rutte en een kwart stemde op de club van Diederik Samsom. Hun partijen waren naar de flanken opgeschoven om respectievelijk PVV en SP de wind uit de zeilen te halen. En dat lukte. Het politieke midden bleef leger dan ooit. En is dat erg? Ik vind van wel. Want met Rutte krijgen we wel meteen veel VVD-ers en hun ideeën er ‘gratis’ bij. Marktwerking en ik-cultuur gaan hand in hand. En Samsom? Ook hij neemt zijn vrienden en denkbeelden mee. Willen alles oplossen door het bedenken van veel overheidsregeltjes. En nóg meer regeltjes. Dat tezamen zal uitmonden in een doorgeschoten graai-cultuur dat de overheid probeert tegen te gaan met veel regels. Afgelopen week hoorde ik dit verhaal. Het speelt af in een bedrijf met maximaal twintig medewerkers op kantoor. En zij hebben een snoeppot, Energybox genaamd. Aan het begin van de maand zit deze box vol met lekkere marsen, twixen, dropjes etc. En aan het eind...

         Michel Rog op campagne in Muiden (Foto: Fred Blaas) Ik stem op 12 september 2012 op nummer vijf van lijst vier. In mijn vorige column heb ik dat uitgebreid uit de doeken gedaan. Ik stem op Michel Rog. En jij dan? Stem jij ook op Michel Rog? Michel Rog In deze column wil ik jou overtuigen om ook op Michel Rog te gaan stemmen op aanstaande woensdag. Nog even de belangrijkste argumenten op een rij. Michel Rog is niet voor niets hoogste binnenkomer op de CDA-lijst. Op nummer vijf. Met stip. Michel Rog is een maatschappelijke smaakmaker. Hij is voorzitter van CNV Onderwijs. Bekend met ons onderwijs; van haver tot gort. Ook de arbeidsmarkt en ons poldermodel kent Michel van zeer nabij. Michel Rog heeft gekozen voor de Gooi en Vechtstreek om campagne te voeren en zal na 12 september onze man in ‘Den Haag’ zijn. Michel Rog bezocht ‘Speeltuin en theehuis Heidezicht’, waar hij sprak over zonne-energie, initiatieven van onderop en verklei...

           Bert Sonneveld (l) en Michel Rog (r) op campagne in Bussum Op 12 september 2012 stem ik op nummer vijf van lijst vier. Op Michel Rog. Dat mijn stem naar het CDA gaat, dat zal voor niemand een verrassing zijn. Het verkiezingsprogramma zit gewoon hartstikke goed in elkaar. Er worden de juiste keuzes gemaakt voor de toekomst van Nederland. Staatsschuld terugbrengen en hervormen gaan hand in hand. De CPB-doorrekening laat positieve uitkomsten zien. Goed voor werk, gezin en samenleving. En Buma voert een goede campagne door te benadrukken dat wij hard toe zijn aan een nieuwe moraal. Dan nog even over de keuze rechts of links; de keuze tussen Rutte en Roemer, of inmiddels Rutte en Samsom. Zo simpel is het natuurlijk niet. En zo werkt het niet in Nederland. We hebben geen tweepartijenstelsel. Nee, wij kennen zeer uiteenlopende partijen. En daar moeten we trots op zijn. Strategisch stemmen werkt niet. Het vooraf toch niet bekend is hoe ...

           Michel Rog op campagne in Hilversum Niet alleen is de campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen van 12 september 2012 begonnen. Ook is de campagne via de nieuwe media voor de gemeenteraadsverkiezingen van 19 maart 2014 nu al gestart. Misschien bekend. Philip Kotler. Amerikaans professor in Internationale Marketing. Hij heeft veel geschreven over marketing en marketingstrategie. Nederlandse hoogleraren marketing kozen zijn boek 'Marketing Management' als het meest invloedrijke marketingboek ooit. Kotler dus. Hij schrijft dat de invloed van reclame afhankelijk is van: 1.        het bereik; 2.        de frequentie; en 3.        de impact En dat het belangrijk is om de rendabelste combinatie van deze drie te vinden. Dit geldt ook voor politieke boodschappen en sociale – of beter gezegd de nieuwe – media. Als we alvast vooruitkijken naa...

N aar de top?  Best vaak kom ik mensen tegen die aangeven dat zij het dit keer echt niet weten. Op wie moeten zij op 12 september ’12 gaan stemmen. Hierbij een hulp. Zelf kan ik me heel goed voorstellen dat je CDA stemt. Als je de uitgangspunten en het verkiezingsprogramma van het CDA kent, dan is dat logisch. De afgewogen combinatie van solidariteit, publieke gerechtigheid, gespreide verantwoordelijkheid en rentmeesterschap geven een goede koers voor de day-to-day-beslissingen die in de Tweede Kamer worden genomen. Maar laat ik beginnen bij om alle partijen een eerlijke kans te geven. De eerste keuze die je volgens mij moet maken is of je voor of tegen het lenteakkoord stemt. Waardeer je het dat vijf partijen – met Jan Kees de Jager – na de val van het kabinet de verantwoordelijkheid hebben genomen om een akkoord te sluiten? Of sta je aan de kant van de onverantwoordelijken: PvdA, SP, PvdD en PVV? Partijen die geen moeite hebben genomen om de tekorten in de k...

Het tegenovergestelde van ‘verantwoordelijkheid nemen’ is ‘onverantwoord gedrag’. En als je verantwoordelijk bent voor een fout, dan ben je schuldig. Een paar weken geleden was Nederland blij dat politici in Den Haag hun verantwoordelijkheid hadden genomen door het sluiten van het Lenteakkoord. Een akkoord tussen D66, VVD, GroenLinks, ChristenUnie en het CDA. Met een mooie rol van CDA-er Jan-Kees de Jager. In zeer korte tijd was het gelukt om een start te maken met het op orde brengen van de staatsfinanciën. Ik schrijf bewust ‘een start te maken’, want een tekort van 3% van het Bruto Binnenlands Product (BBP) betekent nog steeds dat er zo’n 18 miljard in 2013 extra wordt uitgegeven dan dat er binnenkomt. En dat is ongezond. De staatsfinanciën zijn pas echt op orde als we evenveel of minder uitgeven dan dat we binnenkrijgen. Ook moet de staatsschuld weer onder de 60% van het BBP komen. En natuurlijk moeten we streven naar het aflossen van de gehele staatsschuld. Terug na...