Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Wim of Esther

Wim van de Camp en Esther de Lange Het ledenblad van het CDA, CDA.nl, viel vandaag op mijn deurmat. Een goed blad. Met daarin ook aandacht voor de verkiezing voor onze Europese lijsttrekker: Wim of Esther. De laatste weken wordt mij trouwens regelmatig gevraagd om stemadvies: “Bert, jij kent beide kandidaten goed. Op wie ga jij stemmen?”. What’s it gonne be boy Grappig is dat de kandidaat met de meeste Europese ervaring, Esther de Lange, campagne voert met #NieuwElan. En dat de kandidaat met minder ervaring in het Europees parlement, Wim van de Camp, de slagzin heeft: ‘Ervaring telt, juist nu’. Feit is dat het CDA twee kanjers van kandidaten heeft om de Europese lijst aan te voeren. Want zowel Wim als Esther zijn ervaren, kunnen grote groepen mensen aanspreken, zijn echte CDA-ers en hebben het hart op de juiste Europese plek. We were doubly blessed Natuurlijk is er ook op beide kandidaten iets aan te merken. De een is jurist en de ander is expert op het g...

Van besturen in achterkamertjes naar onbestuurbaar in achterkamertjes

Laaghangend fruit Besturen in achterkamertjes In de jaren 80 van de vorige eeuw was het allemaal nog overzichtelijk. Ook in de politiek. Er was een regering met een dichtgetimmerd regeerakkoord. En de politiek partijen die niet die regering vormden, waren de oppositie. De regering had een meerderheid in Tweede en Eerste Kamer: wat de regeringspartijen wilden, gebeurde. In de regel; op misschien een enkele uitzondering na. En gedoe in de coalitie werd gewoon in achterkamertjes opgelost. Doordat er vooraf niet-openbaar werd overlegd, stond de uitkomst van een Kamerdebat bij voorbaat vast. En gedoe met de oppositie? Dat was een debat voor de bühne. Omdat de conclusie al vaststond werd debatteren meer een schijnvertoning. Het was niet ideaal, maar Nederland werd op deze manier goed bestuurd. Maar het moest anders. Transparanter. Opener. Dualistischer. En kijk nu eens wat daar van gekomen is. Slecht bestuur. Slecht bestuur Na het eerste gedoogkabinet van Rutte...

Werkloosheid en banen; en politici

Siciliaanse zoutwinning - 5 Zijn politici verantwoordelijk voor stijging van werkloosheid? Ja. Kunnen politici banen scheppen? Nee. Hoe zit dit, zal je je afvragen. Laat me het uitleggen. Sinds Rutte is aangetreden als minister-president is de werkloosheid in Nederland explosief gestegen. Onder zijn voorganger waren we nog kampioen van Europa met de laagste werkloosheidcijfers. Maar de laatste drie jaar hebben allerlei landen ons ingehaald. Er zijn nu vier landen met een lager werkloosheidpercentage: Oostenrijk, Malta, Luxemburg en – het grote – Duitsland. In Nederland hebben wij nog steeds te maken met een stijgende werkloosheid. Terwijl het werkloosheidpercentage in veel landen nu daalt: naast de eerder genoemde landen, gebeurt dat in onder andere Denemarken, het Verenigd Koninkrijk, de Baltische landen en Ierland. En als we naar de trend kijken, is het nog dramatischer gesteld. De voorsprong op landen als België, Tsjechië, Zweden, Finland en Fran...

Tweesprong

Siciliaanse zoutwinning - 4 Het CDA staat op een tweesprong. Ruim een jaar geleden heeft Nederland voor een nieuwe Tweede Kamer gestemd en is er een minderheidskabinet van VVD en PvdA geformeerd. Het CDA voert oppositie. En deze herfst zal het CDA duidelijke keuzes moeten maken. Ik noem er drie. Verder nivelleren of extra banen, banen, banen. Het kabinetsbeleid is – zoals we inmiddels allemaal weten – de resultante van een kaartspel. De PvdA koos voor nivelleren. De VVD koos voor een tekort van maximaal 3%. Gevolg is een kabinetsbeleid van nivellering en lastenverzwaring. En dat terwijl Nederland al in de top 7 staat van meest genivelleerde landen in de wereld. Juist meer werken moet meer gaan lonen. Wat dat betreft is de vlaktaks uit het CDA-verkiezingsprogramma veel beter. Weg met allerlei aftrekposten. Voor iedere euro die iemand extra verdiend houdt hij of zij 65 cent over. Geen armoedeval. Geen ontmoediging van parttimers om meer te werken. Neen, een stimulans v...

Een beter Europa door Nederlandse invloed

Veel meer het Nederlandse geluid in de Europese Unie laten horen in plaats van uitleggen van ze daar doen. Ik wil zaken omdraaien: gewoon uw belangen behartigen. Europa is een mooi ideaal, waarvoor ik me volledig wil inzetten. Maar Europa kan - moet - beter; dat is mijn opdracht. En dit is mijn tienpuntenplan: 1.        Banen, banen, banen. Veel is er gesproken over de schuldenproblemen van landen, banken en burgers. Nu de aanpak van werkloosheid! De Europese Unie moet inzetten op het aanjagen van de economische groei; het belangrijkste middel in de strijd tegen werkloosheid. Het bestaande geld voor Europese regio’s moet naar arbeidsintensieve projecten in onderpresterende regio’s. Geen export van grondstoffen als olijven, graan en druiven maar eindproducten. Regio’s zijn verplicht om te zorgen voor werk voor hun inwoners, zodat er geen volksverhuizing naar Noordwest Europa volgt. Natuurlijk blijft ‘Sociale Zekerheid’ de verantwoordel...

Wat volgt op tijdelijk; vast of ontslag?

Siciliaanse zoutwinning - 3 Gisteren, zondag 1 september 2013, was het groot in het nieuws: ‘Eerder vast contract voor flexwerker’ . Een mooie kop. In theorie klinkt het allemaal heel erg mooi: “Flexwerkers moeten na 2015 niet na drie jaar, maar na twee jaar in aanmerking komen voor een vast contract. Dat is een van de punten uit een wetsvoorstel dat minister Asscher voor advies naar de Raad van State stuurt. Asscher wil voorkomen dat mensen tegen hun zin langdurig op basis van tijdelijke contracten bij dezelfde werkgever moeten werken”. Minister Asscher maakt een grote denkfout. In de praktijk van alle dag worden namelijk de flexibiliteitsmogelijkheden opgerekt. De randen van de wet worden door werkgevers opgezocht. Mogelijkheden van uitzendcontracten, detacheringscontracten en projectcontracten worden zo uitgebreid mogelijk gebruikt. Alles om maar geen contract voor onbepaalde tijd met de gewaardeerde werknemers aan gaan. Maar er komt een moment dat een werkgever a...

Schaliegas. Nee.

Siciliaanse zoutwinning - 2 Schaliegas geeft teveel risico en vertraagt de ontwikkeling van duurzame energie. En daarom moeten we er in Nederland niet aan beginnen. Vrijdag maakte de VVD-PvdA-regering nogmaals bekend dat dat zij het boren van schaliegas overwegen. Dit naar aanleiding van het uitlekken van een geheim rapport. In dat rapport zou onomwonden staan dat boren naar schaliegas in Nederland veilig kan. Aanstaande vrijdag neemt het kabinet een beslissing over schaliegas in Nederland. Schaliegas is aardgas dat wordt gewonnen uit het gesteente schalie. Gewone boringen zijn niet voldoende om het gas te winnen omdat schaliegas zit opgesloten in ontelbaar veel mini-gasreservoirtjes. Eén gat boren volstaat niet om het er uit te krijgen. Daarom wordt een techniek gebruikt die hydraulisch fractureren, fraccen of fracking wordt genoemd. Onder hoge druk worden grote hoeveelheden water, zand en chemicaliën ingespoten. Door die grote druk breekt het gesteente en ontstaan sche...