Bert Sonneveld

Het CDA organiseert deze dagen een vijftal bijeenkomsten in het land. De leden van de werkgroep Organisatie gaan het land in om CDA-ers te horen over voorstellen voor verbeteringen in de structuur en cultuur van onze vereniging. De werkgroep is ingesteld naar aanleiding van de aanbevelingen van het evaluatierapport ‘Verder na de klap’ van Léon Frissen. En met een woordspeling is de naam van deze reeks ook verklaard: De VerFrissing van het CDA. Natuurlijk legde jij – ook – meteen de link naar mijn boekje van anderhalf jaar geleden: ‘Verfrissend’. Wat een vooruitziende blik had ik. Want al ver voordat commissie Frissen de verkiezingsnederlaag van het CDA van 2010 onderzocht; en ver voor die Tweede-Kamer-verkiezing van 9 juni 2010; zelfs nog ver voordat het kabinet viel waardoor die verkiezingen moesten komen, werkte ik al met het motto ‘Verfrissend’ in de politiek. Dat vind ik leuk. Trouwens, mijn boekje is nog steeds verkrijgbaar. Rechtstreeks bij mij. In de boekhandel van Bruna Buss...

Met het – onvermijdelijke – aftreden van Job Cohen werd Radio 1 en de VARA-talkshows op televisie gevuld met een terugblik; én met de conclusie dat – in deze tijd van polarisatie – het nuance-geluid niet wordt gehoord. En iedereen praat elkaar na. Zodat die conclusie bijna waarheid lijkt te worden. Maar is dat wel zo? Is het zo dat in de huidige politiek geen nuance mogelijk is? Klopt het dat de media alleen polariserende geluiden oppikt? En zal het politieke midden verdwijnen? Zullen dus alle politieke partijen uiteindelijk moeten kiezen vóór duidelijkheid en tegen de nuance? Ik geloof er niets van. Duidelijkheid of de nuance; dat is niet de keuze. Het kan namelijk allebei. Tegelijkertijd. De nuance kan ook heel duidelijk worden gebracht; moet ook heel duidelijk worden gebracht. Laat een ding duidelijk zijn: in de afgelopen maanden waren niet alleen de PvdA en GroenLinks genuanceerd én onduidelijk. Ook het CDA kan er wat van. En als sommige dit zien als kritiek van stuurlui aan w...

Afgelopen week berichtte de kranten over een besluit van de Europese Commissie. Vanaf 2015 is het afgelopen met het maandelijkse voorschotbedrag dat consumenten aan hun energiemaatschappij moeten betalen. Dan wordt maandelijks achteraf betaald voor werkelijk verbruik. De zomer wordt daarmee honderden euro’s per maand goedkoper, de winter veel duurder. Zo werkt het met heel veel: tanken van benzine, boodschappen doen bij de supermarkt en de telefoonrekening. Gewoon achteraf betalen hoeveel iets ook echt kost. Lijkt mij een zeer logisch besluit. Zeker nu, met de nieuwe slimme energiemeters. Bijkomend voordeel is dat wij allemaal zuiniger gaan stoken als we elke maand een energienota krijgen die ons werkelijke gebruik weergeeft. Natuurlijk kwam er in direct een tegengeluid. Het zou in Nederland eens soepel gaan. Het Nibud en een andere club vinden het een beroerd idee en waarschuwen: “Dit gaat gegarandeerd fout”. Wat een betutteling. Maar ook weer een goed voorbeeld van de drie politiek...

Europa is niet technocratisch; Europa is gevoel. Europa gaat niet over het overhevelen van bevoegdheden; Europa lost samen problemen op. Europa sluit Griekenland en andere landen niet uit; Europa zijn wij allemaal. Europa moet niet strakker en met deadlines en boetes; Europa leeft. Vandaag wil ik iets rechtzetten. Mijn twee columns ‘sixpack in Europa’ heb ik nog goed eens nagelezen. En ik moet constateren dat ik de plank heb misgeslagen. Veel te methodisch. Veel te koud en kil. Dat komt niet overeen met mijn gevoel van Europa. Sowieso begint alles in het leven met gevoel, en niet met de rede. De rede volgt dat gevoel. Daarom schrijf ik vandaag juist over mijn gevoel voor Europa. Een mens kent vele identiteiten. In welke groep voel ik me bij thuis? Hoe kijken anderen naar mij en in welke groep plaatsen ze me? En hoe onderscheid ik mezelf binnen een groep? Kortom wat is mijn culturele, geslachts-, politieke, arbeids- of persoonlijke identiteit? En natuurlijk een nationale of regio-geb...

Nog steeds schrijf ik niet over mijn laatste poging om mijn overtollig vet te laten verdwijnen. Graag neem ik je mee naar een veel belangrijker onderwerp, namelijk naar Europa. Gisteren gaf ik enige uitleg over de werking van Europa; vandaag dan de vervolgcolumn. Met hulp van de sites van CDA-Europarlementariër Corien Wortmann en het Belgische Express. Vandaag was de finale stemming in het Europees Parlement over het zogenaamde sixpack, de zes nieuwe wetten die de Europese Unie moeten toestaan de begrotingen van de lidstaten in de eurozone beter onder controle te houden. Met dit wetgevingspakket krijgt de Europese Commissie stevige bevoegdheden om op te treden als onafhankelijke begrotingsautoriteit. Problemen in de eurozone kunnen nu in een vroeg stadium worden aangepakt. Het toezicht door de Europese Commissie is veel strakker geregeld, met duidelijke deadlines, onafhankelijke statistieken en boetes voor fraude. Al deze maatregelen zijn erop gericht om het vertrouwen van de financië...

Niet een column over mijn trainingsopbouw om mijn overtollige kilo’s kwijt te raken, maar een achtergrondverhaal over Europa. Europa zit al veel te lang in een verdomhoekje. En hopelijk geeft deze column haar een zetje in de juiste richting. In de richting van een Europese federatie. Aanleiding om dit nu te schrijven is de finale stemming van morgen in het Europees Parlement over het zogenaamde six-pack, de zes nieuwe wetten die de Europese Unie moeten toestaan de begrotingen van de lidstaten in de eurozone beter onder controle te houden. Best belangrijk. Eerst vandaag enige uitleg met hulp van Wikipedia en Kennislink; en morgen een vervolgcolumn. Best ingewikkeld De Europese Unie (EU) is een intergouvernementele en supranationale organisatie. Bepaalde bevoegdheden van de nationale staten zijn overgedragen naar een autoriteit die boven de nationale staten staat. Maar ook: beslissingen moeten unaniem genomen worden. Weet jij hoe Europa wordt bestuurd? Zelf moest ik het ook opzoeken....

… daar lusten de honden geen brood van. Deze keer schrijf ik over honden. Dit naar aanleiding van een artikel in de Gooi- en Eemlander van vorige week met als kop: “Bussum pakt hondenpoep aan; plantsoenendienst gaat controleren op opruimen uitwerpselen”. Sympathiek natuurlijk. Maar ook symptoombestrijding. Overlast door hondenpoep staat in alle top tienen van ergernissen. Dat is vaak een reden waarom lokale politici hier iets over roepen. Maar verder dan symptoombestrijding komt het vaak niet. Hierbij een aanzet tot integrale aanpak. Onderstaande is onder andere tot stand gekomen na een rondleiding en gesprekken bij een kynologenclub. Hondenbeleid Enkele voordelen van het hebben van honden zijn: •              Beweging voor baasje •              Lager cholesterol en minder stress voor baasje •              ...